9 lutego 2014

Summoner || Sketch

Graliśmy dzisiaj z Noiproxem w Elders Scrolls Online (a przynajmniej próbowaliśmy, haha :P gra ma masę problemów) Ale te pare chwil wystarczyło żeby zachciało mi się narysować jakiś prosty fantasy design ^^" 
btw. to że nie postuję moich cudnych postępów z enviro, nie znaczy że nic w tym kierunku nie robię. uczę się sketchupa od 4rech dni i pojęcia zielonego nie mam kiedy wyjdzie mi coś konkretnego. :P

4 lutego 2014

Space fantasy || Sketch

Znajomy stwierdził, że ciągle maluję wróżki i elfki i siedzę sobie wygodnie w komfort zonie. Powiedział, że powinnam narysować coś sci-fi. Próbowałam ale i tak wyszło fantasy. Co poradzę.

26 stycznia 2014

Wszyscy mają lepiej || Artykuł

Parę dni temu rozmawiałam ze znajomą na temat tego jak ludzie potrafią w szybkim tempie poczynić duże postępy. Ten temat poruszyłam jeszcze z innymi znajomymi. W pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że te rozmowy oscylowały trochę na jakichś takich depresyjnych terenach analizy porównawczej, bo inni to szybciej się uczą, mają lepsze pomysły, zaczęli bardzo młodo, odnoszą sukcesy, albo po prostu tworzą portfolio, które wbija w ziemię.
Co zabawne, żaden z rozmówców nie wydawał się zazdrosny. A skoro to nie zazdrość, to co to jest?
Moim zdaniem jest to frustracja.

Ludzie wyobrażają sobie, że w tej czy tamtej firmie jest super, że prowadzenie własnego projektu jest super, że uczęszczanie na zajęcia z rysunku jest super, że uczenie się nowych mediów jest super, że wszyscy ludzie w tej branży są super, że jeśli będzie się pracoholikiem z pasją, to wszystko będzie super, będziesz odnosić sukcesy w pracy, twoje prywatne projekty będą oryginalne i przykują uwagę, i życie będzie cudowne.

Oczywiście są to takie wydumane wyobrażenia, bańka pełna oczekiwań, i w momencie kiedy choćby jeden z puzzli powyższej układanki się nie pojawi, to cała konstrukcja się sypie. Dzisiaj ludzie oczekują więcej od życia, bo mamy łatwiejszy dostęp do dużej ilości pozytywnych i motywujących informacji. Historie o niesamowitych sukcesach od zera do bohatera przykleiła się nam gdzieś w podświadomości, przez co oczekujemy akceptacji na wszelkich możliwych płaszczyznach... oraz jesteśmy bardziej wyczuleni na podobnych nam ludzi dookoła. Widzimy jak ciężko pracują, widzimy że prą do przodu, a nam wydaje się, że stoimy w miejscu. Dlaczego?

Moim zdaniem, na takie coś są podatni głównie ludzie kreatywni, bo prawdopodobnie wyobrażają sobie więcej i bardziej szczegółowo, niż ludzie z mniej rozwiniętą wyobraźnią. W ten sposób dodajemy dużo informacji od siebie, i potrafimy się wczuć w miejsce danej osoby.
Co ciekawe, łatwiej nam dodać pozytywne szczegóły, o których się gdzieś słyszało i zapamiętało, niż negatywne. Trudno nam wyobrazić sobie "drugą stronę medalu", przede wszystkim dlatego, że graficy rzadko się dzielą negatywnymi przeżyciami publicznie w internecie. Dlaczego nikt tego nie robi? Bo to wstyd? Mieć własne zdanie? Bo żeby wytłumaczyć coś negatywnego potrzeba napisać kilka akapitów, a leniwi odbiorcy przeczytają tylko pierwsze dwa zdania i nie zrozumieją sedna sprawy? A może po prostu chcemy pokazywać się publicznie tylko z dobrej strony, żeby oszczędzić sobie nerwów przy głębszych dyskusjach?
Ludzie chwalą się tym co się dzieje dobrego w ich życiu, przemilczając wszystkie gorzkie momenty, które również przytrafiają się im od czasu do czasu, przez co mamy zakrzywiony obraz wszystkich dookoła, a sami myślimy że jesteśmy jedynymi osobami na tej planecie, które mają problemy.

A potem się rozmawia z X czy z Y, których cenisz jako artystów, i się okazuje że mają oni kryzys artystyczny, nie mogą rysować, nic ich nie cieszy a wszelki przejaw kreatywności w internecie tylko podsyca ich depresyjne nastroje. I wtedy przeżywasz jakiś dziwny rodzaj szoku, że OMG, wszyscy mają te same paranoje, wszyscy tak samo czują się niedoceniani, bez względu na to jak daleko zaszli. Wyobraźcie sobie, że takie myśli mają profesjonaliści ze stażem 5+ lat aktywnej pracy w branży.


Trawa jest zieleńsza zawsze po drugiej stronie płotu.
Myślicie, że jak dostaniecie się do firmy X to wasz przysłowiowy wyścig się skończył. A jest zupełnie inaczej, praca w firmie przy projekcie stanowi naturalne przedłużenie wyścigu. Możesz pracować dla fajnej firmy, ale przy projekcie który jest mniej ważny, albo takim który nie do końca satysfakcjonuje Ciebie jako artystę. Dodatkowo, nawet jeśli jesteś zadowolony z projektu to stoisz w wyścigu z innymi firmami i innymi projektami, które bezustannie są bombardowane przez recenzentów, letsplayerów, i graczy :D Ludzie czasem skaczą od firmy do firmy, nie dlatego że było im źle, ale dlatego, że chcą pracować przy lepszych projektach (lepszych, czyli takich które mają lepszy score na metacritiku ;P) a potem się okazuje, czytając wpisy na forach, że nawet te "lepsze gry" mają taką samą ilość haterów. Albo okazuje się, że dobry score na metacritiku jest okupiony stresem i wycieńczeniem pracowników. Wszystko jak to się mówi zależy od punktu widzenia. Prawda jest jednak taka, że nigdy nie będziesz w 100 procentach usatysfakcjonowany, bez względu na to gdzie się znajdujesz i przy czym pracujesz.

Wszystko ma swoje "ciemne strony medalu", i nawet przez ułamek sekundy nie dajcie sobie wmówić, że jest inaczej. Kiedy pracujesz przy nowym IP, masz wolność kreacji ale nie wiadomo od czego zacząć, a przy znanym IP, masz uwiązane ręce do tego co już jest w danym świecie, jedyne co możesz zrobić, to trzymac się kanonu, trochę ten świat napompować i przyozdobić. Zawsze będzie Cię coś irytować, czy to zarządznie projektu, czy sam projekt, czy weterani którzy nie chcą się uczyć, bo przecież wszystko wiedzą lepiej. Albo art director będzie za mało zdecydowany, albo bedzie tyranem ..  albo designerzy beda coś zmieniać po drodze, albo wręcz przeciwnie, niczego nie da się już dodatkowo wcisnąć - potencjalnych irytujących czynników jest wiele - ale to co widzą inni, to suche fakty. Fakty dobrze wyglądają. Dla kogoś kto jest freelancerem praca w studio może wydawać się czymś cudownym. A prawda jest taka, że jak zaczynasz pracę w studio, to otwierają się przed tobą zupełnie nowe płaszczyzny do eksploracji. To trochę jak taki dungeon - każde nowe pomieszczenie mieści nowe powody do frustracji. A jak zmieniasz dungeon (projekt, firmę, branżę,) nagle możesz zauważyć, że wcześniejsze potwory, były łatwiejsze do pokonania, niż tutejsze. "I tam mieliśmy darmową coca-colę, a tu trzeba płacić." (cytat zasłyszany od kolegi w pracy) :P

Kiedy znajoma z pracy dopytywała się mnie, co moim zdaniem warunkuje to, że ktoś będzie odnosił sukcesy w grafice, odpowiedziałam, że nauczenie się życia z nieustannym poczuciem frustracji.
Zaczęła się śmiać, że taka umiejętność przydałaby się wszystkim, nie tylko grafikom. 

Ale taka jest prawda. Jeśli ktoś jest pracowity, ale zbyt przejmuje się krytyką to prędzej się podda, i zajmie się czymś innym. Cele mogą się zmieniać, za to frustracja zostaje. Nie ważne gdzie jesteś, co robisz, jak wysoko zajdziesz. Zawsze znajdzie się ktoś lepszy od ciebie. Nigdy nie zdobędziesz 100% poparcia społeczeństwa, zawsze będą ludzie którzy mają jakieś "ale". 
Dlatego czasem lepiej odpuścić sobie ogarnianie nowinek w sieci. Nie dopuszczać do tego by się zalać potopem grafik, które od razu oceniasz i porównujesz do swoich. Czasem warto się wyłączyć,  "ignorować internety" i po prostu robić swoje.

A wy jak radzicie sobie z frustracją?

Pozdrawiam!
Telka :)

24 stycznia 2014

Cartoon 04 || Lineart

Ok... :P Postanowiłam narysować jakiegoś "faceta", żeby nie było, że same wróżki klepię. Za radą Sławka Fedorczuka wypróbowałam Sketchbooka Pro do lineartów. Trochę się męczyłam z jego pisakami, by w końcu i tak otworzyć ten plik w Paint Tool Saiu by ten lineart podczyścić. W każdym bądź razie warto było spróbować - ja Sketchbooka bardzo lubię, i może następnym razem spróbuję coś w nim pokolorować dla odmiany :)

23 stycznia 2014

Cartoon 03 || Lineart || Paint Tool Sai

Dzięki Betty za przypomnienie o istnieniu Paint Tool Sai'a x) Linearty dalej są dla mnie czasochłonne, ale przynajmniej kreska wygląda lepiej :3 Dodatkowo: Select Tool z Saia jest PRZECUDOWNY. Znacznie wygodniejszy niż photoshopowy.
PS: ten program NIE MA narzędzia do gradientów :P Nie wiem jak Was ale mnie to bawi :P

22 stycznia 2014

Cartoon 02 || Illustration


Kolorowanie cartoonów też jest trudne ^^" (nie mam siły tego kończyć. lepiej wrócę do lineartów zanim zacznę się bawić wszystkim na raz)

21 stycznia 2014

Cartoon 01 || Digital sketch


xD Linearty są trudne!

18 stycznia 2014

16 stycznia 2014

Girl with brushes || Digital sketch

Witam wszystkich w nowym roku :> Mam nadzieję, że wszyscy są wypoczęci? Widziałam, że większość grafików spędziło tę przerwę bardziej produktywnie niż ja. Dziesiątki nowych ilustracji i szkiców od pojedynczych artystów! Spore zaległości, chwilę mi zajmie, zanim nadgonię ludzi na wszystkich platformach :P
Grafika powyżej to dzisiejszy eksperyment - stylizowane kształty a realistyczne kolory. 
Moje postanowienie na rok 2014: ugryźć porządniej cartoony :P Będzie cięęężko. Ale "nic co łatwe, nie jest ładne"!  Dlatego zakasam rękawy i temperuję kredki, czego i Wam życzę 8)

Pozdrawiam,
Telka

21 grudnia 2013

Merry Christmas! || News

Ahh w końcu urlop! :3 W terminie 30 grudnia - 3 stycznia będziemy z Noiproxem w Warszawie. Jeśli ktoś chce się spotkać piszcie na meila lub na facebooku. Póki co mamy dosyć luźne plany więc  chętnie kogoś nowego poznamy lub/i odświeżymy stare znajomości :) 

A całej reszcie, których nie spotkam osobiście, życzę dobrych humorów, udanych  świąt i sylwestra, a przede wszystkim dużo determinacji, inspiracji i motywacji przy pracy i przy personalnych projektach w przyszłym 2014 roku :3 Oraz dużo ciastek, gorącej czekolady i grzańców :3

Pozdrawiam cieplutko :3
Telthona

3 grudnia 2013

Princess Bubblegum || Fanart

...czasem przychodzi w życiu taki moment, gdzie trzeba narysować coś różowego. . . . . :P

Sea Naga || Digital art

Smakuje jak łosoś :3

1 grudnia 2013

Co ja czytam || Skulls

Mały offtop: po wizycie w National History Museum w Londynie coś we mnie drgnęło :P Mówi się, że Google jest najlepszym przyjacielem grafika. Chyba wszyscy używają Google Image na codzień, i trochę ta oczywistość uciekania się do Googla za bardzo wrosła mi w krew. Nie wiem jak wygląda puklerz? Pomaga mi Google. Nie wiem jak wygląda tekstura sznura? Pomaga mi Google. Ale co, jeśli czasem >nie wiemy< czego szukamy? Warto kupić album o tematyce która nas interesuje. Naprawdę. Człowiekowi nagle oczy wyłażą na wierzch, jak okazuje się jak wygląda czaszka żmiji. (Nigdy by mi nie przyszło do głowy, by wyszukiwać czaszki żmij w Googlach). Wyszukiwarka znajdzie wszystko, jeśli wiesz czego szukasz. Ale żyby poszerzać ogólną wiedzę w danych dziedzinach, żeby wiedzieć czego szukasz - warto inwestować w albumy. Nie zdawałam sobie z tego sprawy, póki nie poszłam do muzeum, a potem nie kupiłam książki. To takie banalne - słyszy się tyle o tym, ale dopóki się samemu nie ruszy w tym kierunku, to się nie wie co się traci. 
Nie mówię, żeby wszyscy zaraz kupowali "Skulls" (które na marginesie ma więcej obrazków niż treści, i jest absolutnie fantastyczne) Chodzi mi o to, że naprawdę WARTO inwestować w albumy wszelkiego rodzaju. Inspirują, zaskakują, a jeśli chcesz >kopać< głębiej, to masz nazwy i terminy, które ułatwią research w Googlach. :)

29 listopada 2013

28 listopada 2013

Platybelodon skull study || Sketch

Moja najnowsza fascynacja - czaszki przodków słoni. National History Museum w Londynie wywróciło mój mózg na lewą stronę :3 Wciąż jestem pod ogromnym wrażeniem tego co tam zobaczyłam.

27 listopada 2013

Forest Duke || Sketch

Kolejnt szkic zrobiony przy pomocy mirror painta w Sketchbooku Pro :)

25 listopada 2013

Good Stuff || 07 || Sketchbook Pro

Sketchbook Pro jest bardzo wygodnym i prostym programem przeznaczonym do malowania. Poznałam go w trakcie testowania graficznych aplikacji na iPada. Jest on tak samo dobrym programem jak moi >poprzedni< ulubiemocy: ProCreate czy ArtStudio. Z tym, że posiada jedną maleńką cechę, która wynosi go na prowadzenie - a mianowicie: mirror paint. Jest świetny. Do konceptowania postaci, tworzenia patternów, emblematów i innych takich, jest to wręcz narzędzie idealne. Nie wiem ile bym dała, żeby ten feature pojawił się w Photoshopie :/ użytkownicy PS marudzą o to już od tyyylu tylu lat. I dalej nic z tym nie zrobili. Większość programów 3d to ma, więc nie wydaje mi się, żeby było to trudne do zaimplementowania w Photoshopie.

Tak czy siak, ten feature może sprzedać tę aplikację sfrustrowanym użytkownikom PS, którzy nie używają Paintera (swoją drogą ten mirror w Painterze jest nawet lepszy bo można obrócić osie i zmienić ich kolor) ale jak wiadomo Painter jest strasznie smętnym i tnącym się narzędziem, nawet porządne maszyny mają problem z udźwignięciem większych plików z warstwami i malowaniem dużymi pędzlami, a co dopiero, jakby miało to mirrorować w czasie rzeczywistym)

Jeśli ktoś może przypadkiem zna jakieś addony do Photoshopa z dobrym mirrorem, to dajcie znać ;__:  Do tego czasu będę pewnie używać Sketchbooka Pro :) Apka na iPada jest tania (jakieś 3 funty) ale Sketchbook Pro jest też dostępny na PCty i Maki. Triala można pobrać z oficjalnej strony Autodesku: >> click <<
Jedna  z wielu testowych grafik :) Powstała w Sketchbooku Pro na PCty, ale mam ich znacznie więcej na iPadzie. Trochę "poprawiona" w Photoshopie, bo jednak łatwiej mi się manipuluje grafikami w Photoshopie. Po prostu nie znam Sketchbooka jeszcze na tyle by wszystko robić w nim od początku do końca.

PS: ja wiem, że mirror painting nie powinien być używany do wszystkiego, a na koniec pracy nawet przy konceptach, powinno się tą symetrię "złamać", żeby nie wyglądało to sztucznie. Jednak mirror sam w sobie jest naprawdę użytecznym narzędziem, i zaoszczędza dużo czasu. Zwłaszcza, jeśli masz wykonywać turnaroundy postaci czy propsów czy projektować emblematy i patterny. Dlatego uważam, że fajnie byłoby mieć ten feature w Photoshopie.

Pozdrawiam,
Telka

18 listopada 2013

Good Stuff || 06

Ok, szybciutki update: znalazłam bardzo ciekawego kolesia na youtube, który prowadzi kanał z filmikami na temat rysowania. Materiały są dosyć krótkie (zwykle coś ok 30 minut lub mniej) ale są bardzo rzetelne, i w łopatologiczny sposób tłumaczą jego sposób myślenia :D

Gorąco polecam zapoznać się z tym materiałem:

Mark Chong youtube channel


Edit: xD Tu był 15 minutowy sztampowy szkic enviro, który chyba jednak byl zbyt sztampowy, nawiazujac do komentarza pod spodem. Zdecydowałam się go usunąć, bo była to chyba średnia reklama powyższych filmików :) Jakby nie było, ja oglądam te filmy o enviro, bo się na tym nie znam :D

4 listopada 2013

SpitPaintings || Sketches

Speedy zrobione pod randomowe tematy podawane w grupie Spitpaintingowej na fb którą polecał Coyote. Przyznając, że grupa jest fajna, czuję się jakbym "przegrała z fejsbukiem". Grupa jest użyteczna, ale strasznie się rozrosła w ciągu ostatnich kilku dni, i ciężko śledzić postępy. Przy 3 tysiącach członków było nawet kameralnie. Ale przy 10 tysiącach to już naprawdę jest flood wszystkiego ze wszystkich stron. Niemniej jednak taka grupa mobilizuje do bardzo szybkiego rysowania, i działania skrótami. Można sobie poćwiczyć i prędkość malowania i kreatywność. 
Dochodzę jednak do wniosku, że nie mam czasu na takie zabawy, więc chyba dam sobie z tym spokój. Niby rysujesz tylko te pół godziny, ale  potem przeglądasz wrzuty innych ludzi przez kolejne pół. Nie ma to jak nowe miejsce do prokrastynowania. Hurreyy.

31 października 2013

Object 03 || Sketch

Inspirowane grafiką Biglebowskiego :)

29 października 2013

28 października 2013

25 października 2013

Good stuff || 05 || Create your own IP

Ostatnimi czasy w branży dużo się mówi o problemie, który powoli powstaje a mianowicie: o rosnącej ilości szkół która kształci studentów do bycia koncept artystami, illustratorami i graphic designerami. Co jest w tym złego? - zapytacie. Otóż problem ma strukturę kuli śniegowej. Ilość szkół, która kształci artystów rośnie, powiększa się też ilość darmowych filmów instruktażowych na youtubie, a co za tym idzie, artystów którzy robią grafiki na komercyjnym poziomie jest coraz więcej, w momencie w którym firm wcale nie przybywa. Tak więc - konkurencja rośnie, a ceny usług spadają, bo w wyścigu szczurów graficy zaniżają swoje płace, żeby być bardziej atrakcyjnym usługodawcą niż konkurencja. Sytuacja więc wygląda tak, że uczelnie wypluwają co roku setki kreatywnych ludzi, na których nie ma tak naprawdę zapotrzebowania, więc co zaczynają robić sfrustrowani graficy, którzy szukają, ale nie mogą znaleźć pracy? Zaczynają kształcić jeszcze większą ilość artystów. Koło się zamyka.

Problem prawdopodobnie nie jest jeszcze tak duży w Polsce, ale warto sobie uświadomić o jego istnieniu.

Ze świetnym rozwiązaniem problemu przychodzi Noah Bradley w podkaście z Chrisem Oatleyem, oraz Will Terry, w swojej "przemowie do studentów illustracji". Prawdopodobnie ten temat rozpoczął swoją prezentacją Seth Godin, w której zachęcał kreatywnych ludzi do wzięcia się w garść i wybrania samego siebie, i rozpoczęciu własnego projektu, własnej działalności. W branży temat ten stał się popularny, po ogromnym sukcesie Dana Luvisiego i jego książki. Już teraz widać trend rozpoczynania "własnych projektów" które można potem monetyzować, by przynosiły realny zysk. Wystarczy spojrzeć na "Substrate" Paula Richarda czy na "Niko" Bobbiego Chiu. Noah Bradley, Chris Oatley i Will Terry zachęcają młodych artystów do pójścia w ich ślady, i rozpoczęcia pracy, nad własnym IP. Jeśli temat was zainteresował, i myślicie że dalibyście radę stworzyć coś własnego, bardzo polecam zapoznać się z podkastami Paper Wings Podcast, które z założenia powstały po to, by angażować i zachęcać artystów do pracy nad własnymi projektami.

Wyżej wymienione filmy otwierają oczy na obecną sytuację w branży, i na możliwości, które stoją  przed kreatywnymi ludźmi. Momentami byłam zaskoczona, np. kiedy Noah Bradley oświadczył, że wolałby pracować w kawiarni jako kelner, niż pracować w branży dla podrzędnych wydawców.  W jego mniemaniu lepiej mieć "normalną" zwykłą pracę, żeby mieć stabilną sytuację majątkową, a po godzinach robić powoli coś swojego. Wdł niego dzięki temu możesz skupić całą swoją kreatywność na czymś, na czym naprawdę ci zależy, w przeciwieństwie do robienia słabych grafik do projektów które Cię w ogóle nie obchodzą. To, i wiele innych bardzo ciekawych ideii pojawiło się w tych filmach. Zachęcam do zapoznania się z nimi bo momentami są naprawdę zaskakujące, i zmieniające sposób myślenia na pewne sprawy. 
 
Co o tym myślicie?

Pozdrawiam, 
Telka

23 października 2013

Spirit Hunt || Illustration

Wykończyłam w końcu starą ilustrację, która zalegała mi na dysku :)

16 października 2013

Po co grafikowi fejsik?

Żyjemy w naprawdę ciekawych czasach. Sieci społeczne są większe i mają siłę, jakiej nigdy dotąd nie miały. Internet staje się głównym sposobem trafiania do perfekcyjnej grupy odbiorczej, wszyscy kreatywni ludzie mogą w końcu dowolnie kreować swoje ścieżki kariery, portfolio, mogą łączyć się z ludźmi, którzy ich inspirują, i tak naprawdę dystans do kogokolwiek na kuli ziemnskiej z tysiąca kilometrów zmniejszył się do dystansu "jednego kliknięcia myszą". Posiadamy też te swoje małe kawałki przestrzeni cyfrowej, w której publikujemy kontent, który wytwarzamy.

Portfolia internetowe, strony domowe, galerie na popularnych portalach typu Cghub czy Deviantart. Jak chcesz prowadzić bloga, to najlepiej posiadać wszystkie możliwe konta, i na blogspocie, i na tumblrze, i na wordpressie... jeśli po prostu postujesz grafiki, to powinieneś postować je i na deviantarcie, bo tam dużo ludzi jest, i na digarcie, bo tam jest dużo Polaków, i na CGhubie, bo jest on bezpośrednio najbardziej profesjonalnym narzędziem do budowania porfolio, cg society mimo ostatnich zawirowań losu jakoś wciąż się utrzymuje na powierzchni... A, nie zapominaj też o Behance, żeby pakować wszystkie projekty do odzielnych worów, żeby ładnie je rozdzielić i zaprezentować. Tak samo z robieniem video. Jak robisz filmy, to musisz publikować je i na youtubie, i na vimeo (zwłaszcza jesli sa one artystyczne lub komercyjne, a nie śmieszne, bo od śmiechow to jest youtube z kotami) Nie zapomnij zwienczyć tego wszystkiego kontem na twitterze, by wszystkim dookoła trąbić, HEY HEY, patrzcie co namalowałam! patrzcie! możecie to znaleźć WSZĘDZIE! ale macie, jakby ktoś nie ogarniał, macie tu wszystkie 10 linkow! Zfavujcie na każdym! Bo przecież wszyscy są wszędzie... prawda?

Do tego dochodzi teraz nawet Facebook. Prosty przicisk "i like it" dodawany opcjonalnie do prawie każdej z wcześniej wymienionych stron sprawił, że FB nagle zaczął wieść w tym całym cyrku prym.
Jeśli nie śledzicie mnie na 20 portalach, to możecie śledzić mnie na FB! Tam zawsze są najświeższe informacje ode mnie! Zamiast łazić po zewnętrznych stronkach, możecie przeglądać przecież te grafiki od razu z poziomu fejsbooka! Czyż to nie jest wspaniałe? Bo przecież wszyscy są na fejsbuku. PRAWDA?

Mam strasznie mieszane uczucia, bo nagle okazuje się, że musisz być wszędzie. Spamować wszystkich tym samym crappem, którego ludzie może nawet nie chcą widzieć. O co chodzi z tym rozciąganiem granic, o co chodzi z tym, że trzeba wyjść przed szereg i bombardować ludzi wszystkim co robimy.  Czy aż tak desperacko szukamy uwagi? Czemu jest takie ciśnienie na to, by ludzie likowali grafiki na fejsbuku, i komentowali je. I przede wszystkim, co to daje? Mówi się, że przez FB można dotrzeć do znacznie większej grupy odbiorców, bo ma się prawie bezpośredni dostęp do przyjaciół ludzi, którzy są aktywni na twoim koncie. Ale... po co. Po co rodzina jakiegoś grafika ma widzieć grafiki jakichś innych grafików na swoich ścianach, w momencie kiedy grafik dzieli ten kontent poprzez swój panel?
W momencie kiedy wszyscy wychodzą przed szereg, to nikt tak naprawdę się nie wyróżnia, a wręcz przeciwnie, wszyscy są tacy sami, bo działają tak samo i chcą osiągnąć ten sam efekt, a mianowicie dużą ilość ludzi którzy będą go obserwować. Już pomijam fakt, że na Twoim fejsie udzielają się ludzie, którzy w ogóle z Tobą nie rozmawiają personalnie, wszystko teraz dzieje się wokół tego "pictures culture" które się wytworzyło w ciągu ostatnich 5 lat. Ludzie pozują, pilnują się, żeby nie mówić tego co naprawdę myślą, bo kiedy są szczerzy, wśród tych paruset obserwatorów ZAWSZE znajdzie się jakiś wojujący hejter który myśli inaczej. Więc zamiast pisać, ludzie wrzucają te swoje obrazeczki, tną swoje grafiki na kawałki, dozują je w małych porcyjkach aby w ten sposób wywołać hype podobny do tego który stosuje się w dziale marketingu w gamedevie.
Owszem, można być czasem zahypowanym i zaciekawionym, kiedy masz jakiegoś mistrza, i wrzuca on coś raz na ruski rok. Jakby taki Omen nagle zaczął wrzucać wipy czy jakieś bliskie kadry swoich prac, to wszyscy by się tym tak samo jarali. Ale jacyś graficy w pół drogi do bycia "marką"? Nie sądzę.
Dlatego właśnie nie lubię kiedy takie społecznościowe media jak FB przejmują pałeczkę w prowadzeniu artystów i budowaniu ich grupy odbiorczej. Bo w mediach społecznościowych, najszybciej rozprzestrzeniają się rzeczy absurdalne, czyli wszelkiego rodzaju mody. O, wszyscy mają twittera, to i ja założę. Nie mam co prawda nic ciekawego do powiedzenia, ale założę, żeby likować twitty innych ludzi. Albo - ludzie wrzucają jakieś teasery grafik nad którymi pracują? Super będę robić to samo. Dzięki temu zamiast kreować nowy kontent, rozdrabniamy się na fragmenty, nic nie znaczące w skali życia kogokolwiek. 

Graficy powinni zrozumieć, że FB to mainstream. Minestream to najgorsza grupa docelowa jaką możesz sobie wybrać. To jest grupa, która nauczyła się ignorować niemal wszystko i mało co ją obchodzi. Za to jest świetna w wystawianiu opini, wykłucaniu się, prowadzeniu niekulturalnych dyskusji z argumentami na poziomie gimnazjalisty. Taka masa ludzi może się już dosłownie zacząć wtrącać, zaczniesz pytać ją o zdanie, i zamiast dawać coś im, oni będą dawać coś Tobie. Restrykcje, hate, lub dla odmiany nieograniczony hype. Masy nie lubią zmian, więc idąc tropem "łowcy lików" będziesz robić podobne rzeczy pod publikę. Statystyka rośnie, a co z Twoim poczuciem własnej wartości?

To nie jest tak, że FB jest zły. Sama go używam, głównie dlatego że wielu znajomych zrezygnowało z innych rodzajów komunikacji ze światem. Nie używają już GG czy skypea, nie piszą już nawet smsów, bo wolą swoje smarfony używać do pisania poprzez FB.. Nie mogę się więc oprzeć wrażeniu, że coś co miało łączyć ludzi, tak naprawdę ich dzieli i oddala, z przyjaciół nagle stajemy się biernymi obserwatorami, którzy z przekąsem  spoglądają na poczynania innych. A wszystko dzięki tej kulturze obrazeczków, zdjątek, instagramów. I to dziwne uczucie, że za każdym razem jak jakiś grafik wrzuca coś na fejsa, to stawia się trochę w pozycji chwalipięty. Patrzcie co zrobiłem. Patrzcie co osiągnąłem. Macie, patrzcie, i lajkujcie, żeby jeszcze bardziej podkręcić sobie ego.

Nie wiem jeszcze, na ile to zjawisko będzie odziaływać na całe podziemie grafików. Jednak z pewnością coś się zmienia, bo już sama widzę, że ruch na deviantarcie się zmniejsza, a jeśli ludzie coś piszą, to zwykle o tym, że założyli twittera lub livestreama lub wszystko na raz.



A teraz ja mam pytanie do grafików, którzy publikują swoje grafiki na FB.
1. Czy czytaliście regulamin Facebooka?
2. I co Wam dają lajki na fejsie?


Pozdrawiam,
Telka

Good Stuff || 04

Znalazłam przypadkiem nowe podkasty z działu digital artu. Kiedyś bym nawet nie pomyślała, że takie podkasty mogą w ogóle istnieć, a dzisiaj z przyjemnością stwierdzam fakt, że jest ich coraz więcej i jest w czym wybierać. Podklejam linki, bo może ktoś nie zna.

1. Chris Oatley , a w szczególności jeden z jego ostatnich "artkastów" gdzie gościł również Matta Khora z Ctrl+Paint. Podkast jest przezabawny, a główną jego osią jest Adobe, i ich Creative Cloud z nowym Photoshopem CC . Bardzo polecam :> >> click <<

2. Z powodu grzebania na stronie Oatleya, wpadłam przypadkiem na PaperWings Podcast, który również jest prowadzony przez niego i Lorę Innes. Chciałam zobaczyć co to są za podkasty więc włączyłam sobie pierwszy lepszy o montowaniu portfolio. Uważają, że mit "posiadania portfolio dobrego do wszystkiego" powinien zostać obalony, i podkreślali jak ważne jest żeby się wąsko specjalizować :> Poruszyli też temat tego, by nie klonować swoich mistrzów, i nie kopiować ich prac. Podkast jest świetny, bardzo profesjonalnie prowadzony i naprawdę nie owijają w bawełnę. Z pewnością zacznę ich teraz regularnie słuchać :) > > click << 

23 września 2013

Centaur || Digital Art

Cattle || Sketch

Enchantress || Digital Art


Skończyłam w końcu tę grafikę, i wydaje mi się, że bez sensu się nad nią męczyłam te dodatkowe pare godzin. Czasem grafika po prostu >nie chce się skończyć< i człowiek się morduje żeby dokonać coś na siłę. Meh. Nigdy więcej nie będę się przymuszać do kończenia takich "opornych" grafik. Szkoda czasu -__-

16 września 2013

Good Stuff || 03 || Mischief

Dzięki Chrisowi Wallerowi dowiedziałam się dzisiaj co to jest Mischief :D Interesujący program z fajnym rozwiązaniem problemu rozdzielczości grafik rastrowych. Już łapy na nim położyłam, program póki co bardzo pozytywnie zaskakuje :D

Test zrobiony w Mischief :D

12 września 2013

Nebula || Sketch


Nigdy nie wiem która wersja jest lepsza :P Na tej ostatniej wersji, tu na dole, widać lineart. Ten lineart męczyłam na iPadzie, chyba ze 2 czy 3 godziny, a po wrzuceniu tego do szopa, podmalowalam to w doslownie 15 minut.

Beast || Sketch

Dragonfly2 || Sketch

7 września 2013

Dragonfly || Sketch


Kolejny szkic z przerwy lunchowej :D Dokładnie 66 minut.

5 września 2013

Monsters || Sketches


PCta długo w domu nie miałam, ale i tak malowałam i szkicowałam dużo gdzie tylko się dało, więc zaczynam wgrywać powoli zaległości  :) Trochę się tych szkiców i grafik nazbierało, to tu to tam. Te dwa  szkice są akurat z przerw lunchowych w pracy :)

4 września 2013

Rozwalone piórko do Intuosa || News

Ja to mam szczęście :D Najpierw spiekłam PCta dzięki czemu miałam odwyk komputerowy w domu, a jak już miałam go odebrać podrasowanego z naprawy, to postanowiłam idealnie ogarnąć cały dom, przede wszystkim kąt, w którym pracuję. Tablet mi się strasznie zakurzył bo nie używałam go przez półtora miesiąca więc stwierdziłam, że go dokładnie wyczyszczę mokrą szmatką. Oczywiście piórka nie mogłam ominąć. Przeciągnęłam go szmatą, i nagle miałam dwa piórka a nie jedno ;P 

Tutaj foty jak wygląda rozwalony Grip Pen, jeśli ktoś ciekawy:
Te małe metalowe kawałki są odpowiedzialne za boczne buttony na piórku. Powinny być przyczepione do tego zielonego.
 a to zielone z kolei, wylecialo z szyn w dolnej części obudowy i w niej utknęło na amen, że nawet śrubokręt nie dał rady go uwolnić -__-
złożony prowizorycznie grip pen, z powodu utknięcia tego zielonego jest dłuższy niż powinien :<

Piszę tego posta, bo mimo próby reanimacji tego dziadostwa, nie działają mi boczne buttony, co mnie rozwala (piórko do starego Graphire'a działało po gorszych eskapadach 1, 2 i w sumie kupilam nowy tablet bardziej z przyczyn estetycznych i wygody niż tego, że po prostu coś przestało działać :P)

Także mam do Was jedno pytanie: kupował ktoś jakieś inne piórka do Intuosa? Myślałam żeby dla odmiany kupić Classic Pena lub Art Pena, ale nie wiem czy się opłaca, i czy nie lepiej jednak kupić standardowego nowego Grip Pena, w sumie jak dotąd działał bez zarzutu... :P

PS: tak, wiem że ten GripPen wygląda żałośnie :P

Pozdrawiam,
Telka