Te cztery dni były przeurocze. Już teraz jestem pewna, że oficjalna relacja z tego wydarzenia (o ile się pojawi) będzie obfitować w super ujęcia, pokażą uśmiechnięte twarze, fajną salę z kolorowymi światłami, nagą modelkę i szkicujących artystów i będzie to wszystko wyglądało tak, jak można sobie to tylko wyobrazić. A jak było naprawdę?
Bilety były drogie, organizacja była BEZNADZIEJNA, większość ludzi była interesowna, a wykłady były rozlazłe w czasie. Codziennie sympozjum zaczynało się o randomowej godzinie, były różnego rodzaju problemy techniczne i przez cały czas trwania imprezy czułam się jak na jakimś byle jakim plenerze zorganizowanym przez ASP. Nikt nic nie wie, nic nie wiadomo... ale po kolei...
o r g a n i z a c j a
Jakiś czas przed sympozjum CryptCrawler napisał
dosyć ponurego posta na deviantarcie, na temat nie dotrzymywania umowy przez conceptart.org i The Art Department. Ten post spowodował lawinę: wyzyskani artyści z różnych stron świata wyłazili z podziemi by podzielić się podobną historią. Po tych postach bardzo dużo ludzi wycofało się z udziału w imprezie.
Przed samym eventem przestała działać strona sympozjum, tak samo jak forum conceptart.org, (co było prawdopodobnie związane ze sprawą CryptCrawlera i innych artystów) Manley przestał też pisać na facebooku. Nie było nawet wiadome, o której w końcu mają pojawić się ludzie, i czy sympozjum w ogóle się odbędzie (zniknięcie forum i strony eventu mogły sugerować różne rzeczy). W końcu pojawił się wpis na fejsie, żeby wszyscy przyszli na 9 rano.
Piątek, godz. 9:00. Ludzie się tłoczą przed drzwiami. Brama jest zamknięta. Nikt nic nie wie. Nawet wykładowcy nic nie wiedzą. Czekamy. Po jakimś czasie ochrona obiektu, w którym sympozjum powinno się odbyć, strasznie nas przepraszała, że nas nie wpuszczają, ale bez organizatora nie mogą tego zrobić, nie mogą się też do niego dodzwonić i nie wiadomo gdzie się podziewa. Więc czekamy dalej.
W końcu, po 3 godzinach podpierania ściany i marudzenia, ni stąd ni zowąd pojawia się Manley, wydzierając się do ludzi, że przeprasza nas za spóźnienie. Mówi, że
był problem z przelewem pieniędzy z banku z USA do banku w UK, żeby opłacić miejscówkę, i ponieważ
pieniądze nie doszły, nie wpuszczą nas do środka." Ludzie zaczynają szmerać. "Ale!" rzecze Manley "
Możemy za to pójść do jakiegoś MUZEUM"
(czyli mamy jeszcze płacić za bilet do muzeum?) "Proszę wszystkich wykładowców, żeby zebrali grupki ludzi i zajęli ich czymś w jakimś muzeum. Spotkamy się tutaj
za 4 godziny!" (czyli o 16 godzinie, o której wdł pierwszych przewidywań sympozjum powinno się skończyć) Ludzie kręcili nosem, ale część się rozeszła, żeby nie stać kolejnych godzin pod bramą. A bardziej uparta część ludzi została, marudząc na absurdalne pomysły Manleya. A teraz uwaga: po 15 minutach Manley wraca, i mówi, że jednak otworzą bramę! :P A połowy uczestników już nie było. Dopiero po jakiejś godzinie ktoś zamieścił im na fejsie info (bo oczywiście Manley tego nie ogarnął), że brama otwarta i że sympozjum się jednak rozpoczęło.
sympozjum
Zanim ludzie zajęli miejsca, zanim komputery zostały rozstawione i zanim podłączono je do screenów minęło trochę czasu, w którym Manley opowiadał dlaczego nie działa forum conceptart.org. W końcu zaprosił wszystkich wykładowców na scenę. Zamiast ich jakoś porządnie wprowadzić i przedstawić, dał im mikrofon a sam gdzieś sobie poszedł.
Bilety na ten event były niesamowicie drogie, a co jeszcze bardziej podejrzane - opłaty trzeba było przelewać DOKŁADNIE na adres paypala Jasona Manleya, prościutko do jego kieszeni. Szczęściarze, którzy kupili je wcześniej z pewnością nie byli aż tak sfrustrowani jak ci co zapłacili $645. To był naprawdę drogi warsztat. A jego organizacja była na niedopuszczalnym poziomie. Na dodatek nie można było wnosić własnego jedzenia i napojów a w środku serwowali tylko redbulle i wodę po wygórowanych cenach. Dodatkowo rzuciło mi się w oczy, że Manley nazwał wszystkich wykładowców "wolontariuszami" - czyli nie płacił im za prowadzenie tych warsztatów. Jedyne co im opłacił to bilety lotnicze i hotel, i strasznie biadolił, że kilku wykładowców zrezygnowało z udziału (z pewnością w wyniku afery z CryptCrawlerem), i został z "biletami w ręku". Nie wiem, jak on mógł w ogóle o tym wspominać, w momencie, gdy organizacja leżała, nawalił z godzinami, trzymał ludzi pod drzwiami, a sympozjum "samo się toczy" bo wykładowcy dzielą się swoją wiedzą za darmo... No po prostu lawina absurdów.
A tak żeby było śmieszniej: w ogóle nie sprawdzali tych biletów. Ani pierwszego dnia, ani później. Za to sprawdzali nam torby, żeby sprawdzić czy nie wnosimy czasem własnej wody czy własnych redbulli ;P Niektórzy ludzie z którymi rozmawialiśmy wbili się tam bez biletów... :P
W ciągu dnia odbywały się 4 wykłady, a po każdym
była "15minutowa" przerwa, w trakcie której byłeś w stanie pójść do
restauracji, złożyć zamówienie, poczekać, zjeść obiad, napić się kawy, połazić i wrócić. Wykład zwykle trwał ok godziny, czasem trochę dłużej.
Jakby to obliczyć, wychodzi że płaciło się 645$ za 16 godzin wykładów. Cała reszta spędzonego czasu w budynku sympozjum to było dosłownie "czekanie" na następny wykład.
Muszę jednak przyznać, że same wykłady nie były złe, i dla niekórych z nich warto było się na sympozjum pojawić - część grafików się przygotowała, i mieli prezentację na jakiś konkretny temat i mieli coś ciekawego do powiedzenia. Inni po prostu rysowali i odpowiadali na pytania z publiczności. Inni trochę przynudzali o sobie i pokazywali swoje pokaźne profile na linkinie, z pokaźną listą projektów na koncie -__-
Podczas czekania na następny wykład można było z wykładowcami porozmawiać, podsunąć portfolio i zapytać o jakieś rady, albo po prostu wyznać jak wielkim się jest fanem :) Miałam wrażenie, że z powodu braku programu (program po prostu NIE ISTNIAŁ) i przedłużających się przerw, całość eventu przekształciła się w jakiś taki fanowski piknik, w którym młodzi graficy otaczali wianuszkiem jakichś wymiataczy i że tak powiem lizali im tyłki. Także była to impreza ostrych kontrastów- niektórzy jak Kekai lub Bjorn pławili się w sławie, a niektórzy wymiatacze wkurzeni na Manleya, spławiali wszystkich którzy do nich podeszli i nie dało się z nimi pogadać.
Za to kilku weteranów branży poruszyło ważne tematy jak np. "znudzenie tematem" kiedy ktoś pracuje 5 lat na jednym stanowisku w jednej firmie i się wypala, dlaczego ważne jest prowadzenie prywatnych projektów, oraz dlaczego warto całe życie się uczyć, i nie spoczywać na laurach.
Poruszyli też problem głodowania artystów, i jak temu zapobiec (na nowym conceptart.org będziesz mógł sprzedawać printy, tshirty i kubki! już nie będziesz głodować! yeeyy! -____-)
Znalazł się też nawet czas na panel z prawnikiem Manleya, który opowiadał o branżowych horrorach, o niefajnych sytuacjach, o kradzieży praw autorskich, o wyzyskiwaniu artystów i o tym dlaczego Cię nie stać na porządnego prawnika :P
Co do rysowania z modela, dwa razy modelka się pojawiłą i pozowała chwilę, ale to rysowanie było dokładnie w tym samym momencie co wykłady, więc trzeba było wybrać co jest ważniejsze. My wybieraliśmy wykłady.
Raz nawet zrobili nam imprezę wieczorem, z DJem, ale nie usuneli
krzeseł z parkietu, więc piliśmy piwo i staliśmy, i była to najbardziej
sztywniacka impreza na której byłam w życiu :P
To tak w skrócie. Jak dla mnie cały event kulał już przed samym startem. Uważam, że Manley olał temat, bo wiedział, że pod koniec i tak wszyscy będą zadowoleni, w końcu spędzili 4 dni w towarzystwie doświadczonych ludzi z branży.
Manley okazał się osobą, która nie szanuje ani ludzi, którzy mu płacą, ani ludzi którzy mu pomagają. Miał bardzo luzacki i "roztargniony" stosunek do wszystkiego co się dookoła dzieje. Po całym tym evencie mam już poszlaki do tego, by raczej unikać wszelkiego rodzaju działalności Manleya (zwłaszcza panel z jego prawnikiem dosyć dosadnie pokazał, że Manley często babra się w syfie. Nawet nie wiedziałam, że TA BRANŻA może mieć takie problemy ;) Oczywiście Manley kreował się w każdym z przypadków na ofiarę i pokrzywdzoną osobę, ale liczne doniesienia od wielu artystów podkopały jego reputację na tyle, że nie mam do niego kredytu zaufania. Sugeruję zainteresować się tematem, żeby w pełni zrozumieć, dlaczego wydawanie kasy na cokolwiek związanego Manleyem nie jest dobrym pomysłem.
podsumowanie
Uczestnicy nie traktowali tego eventu jako warsztat tylko jako okazję do promowania siebie i swojej
galerii. Wszyscy byli skupieni na sobie
i swoim portfolio, organizator miał wszystko w dupie, wykładowcom było głupio, że organizacja leży, ale nic nie mieli do powiedzenia. Jak chcieliśmy się z kimś jakoś lepiej poznać to
rozmowa ucinała się gdy pytali nas (mnie, Tomka i EC) gdzie pracujemy, i
w momencie w którym odpowiedzieliśmy, cała luźna rozmowa zamieniała się
w czerstwe wciskanie nam swoich wizytówek i ulotek z próbką portfolio.
Najśmieszniejszym punktem eventu był dla mnie moment, w którym po krótkiej rozmowie z Manleyem wlazł on na scenę, wziął do ręki mikrofon, pokazał na Tomka palcem i zachęcił wszystkich do pokazania mu swojego portfolio bo jest z Rocksteady. :P
Mimo wszystko, świetnie się bawiliśmy, przez wszystkie 4 dni, ale było to spowodowane bardziej doborowym towarzystwem (
EC,
Resh,
Ravirr,
Takashmen,
Najtkriss) niż samym eventem :). EC okazał się typem o zajebistym poczuciu humoru, więc jeśli ktoś się wybiera na jakieś szemrane imprezy, to dzwońcie po niego, z nim będziecie się dobrze bawić nawet na zlocie szachistów :D
Uważam, że było warto pojechać raz i się na własne oczy przekonać jak te warsztaty w praktyce wyglądają. Doświadczenie z pewnością było ciekawe. Czy pojechałabym na ten event w przyszłym roku? :P Raczej nie :P Podobnych warsztatów jest wszędzie pełno - na pewno któryś będzie mniej rozlazły ;)
Pozdrawiam,
Telthona